Bir kalp var...sevdiği var..ömrü yok...

Bir hayat varmis..yolu var.. cani yok..Bir rüya varmis...basi var.. sonu yok...Bir de ask varmis..masali var.. sahibi yok..
Hergünkü gibi yine bugün,sordum kendime.."hayat;neden hep ask'la baslar?"-Evet!Bir yola,bir çizgiye sahibim..Bir hayatim var elbet..Biliyorum...Nasil basladim??..Bilmiyorum...Asik oluncami hayati anlarsin? Askin sonumu yeni bi hayata gider?Düsünüyorum...Bulamiyorum...
Rüyamda gördüm..Asik olmustum..Hersey o kadar güzeldiki... Kalabalik bir sahildeydik..uçurtma uçuran çocuklar,banklarda oturan yaslilar,elele gezen çiftler vardi..Eleleydik bizde..kirmizi beyazli çiçeklerin içinde,oturuyorduk sessizce..Denizin ugultusunu..İnsanlarin,kuslarin sesini hissediyorduk içimizde... Kalbindeki ritme ayak uyduruyordu düsüncelerim..Belliydiki seviyorduk ölümüne.......
Peki ya sonu??
Neler yasadiydik? yada yasadimiydik? Neler kazanip neler kaybettiydik?yine yeniden..Düsünüyorum..BUlamiyorum..Hatirlamiyorum..Sonu yoktu...
Degisirken ümitler,Tükenirken zaman,Kendimi;Dalgalarin öfkeyle ,hirsla çarptigi kimsesiz bir sahilde,ayaklari pas tutmus,çürümeye terkedilmis bir bank gibi hissediyorum artik.Ne kimildayabiliyor,ne dönüp arkama bakabiliyorum..Böyle gelmis,böyle gidiyorum..Çürüyorum...